Архіўны веснік: спапялёныя жыцці вёскі Брусы

27 верасня 1943 года вёска Брусы Мядзельскага раёна стала папялішчам. У агні карнай аперацыі загінулі сотні мірных жыхароў. Сёння на гэтым месцы ўзвышаецца манумент: жанчына-маці, застылая ў нямым крыку. Яе закінуты твар-гэта вечнае засьцярога ад фашызму, а сціснутыя пальцы — спроба ўтрымаць тое, што немагчыма вярнуць.

Але гэты выпуск – не проста хроніка трагедыі. Гэта гісторыя пра тое, як праз пакаленні жанчыны перадаюць памяць, як эстафету жыцця. Вядучая праекта, Васіліса Дварэцкая, стаіць ля мемарыяльнай пліты і знаходзіць на ёй імя свайго прапрадзеда. Гэты выпуск працяты жаночай лёсам. Тое, што калісьці берагла прабабуля, цяпер захоўвае яе мама-архівіст, яна сама і яе сёстры.

«Камень-гэта крык. А дакумент-сведка», – кажа вядучая.

Глядзіце новы выпуск «Архіўнага весніка». Тут гаворыць гісторыя. Тут жыве памяць.